Meditatie

 

 Hersteld Hervormde

Gemeente Rehoboth

 

 

 

Email: rehoboth-voorschoten@hotmail.com

HHK Voorschoten

© 2007-2018 • Privacy Policy • Terms of Use

M E D I T A T I E


Koers houden

 

Daarom moeten wij ons te meer houden aan hetgeen van ons gehoord is, opdat wij niet te eniger tijd doorvloeien.

Hebreeën 2:1

 

’t Is als heft de apostel de waarschuwende vinger omhoog. Uit liefde, met grote bewogenheid. De prediking van het Woord en de prediking van het Evangelie is niet voor dovemansoren. Het komt op het hartelijk aanvaarden van het Woord aan, het Evangelie vereist hartelijke instemming. In de Handelingen staat: ‘die dan zijn woord gaarne aannamen…!’ Dat is geweldig. Zo moet het. Maar er dreigt gevaar, een dringend appèl is geschreven. De bewogen prediker en briefschrijver ziet een gevaar, geen denkbeeldig maar een reëel gevaar. Het kan misgaan. Zoals met een schip dat op het kompas uitgevaren is naar de begeerde haven. Zo’n schip kan stuurloos worden wanneer op het kompas niet meer wordt gelet, dan raakt het uit de koers loopt het de eindbestemming mis. De woorden van de apostel zijn het overwegen waard, ze bevatten een boodschap voor ons.

 

Daarom…

‘Daarom’, zo luidt het begin van de tekst. ‘Daarom’, ‘t is een klein woord, maar geen onbelangrijk woordje. Daarmee knoopt de schrijver aan bij wat hij gezegd heeft. Hij blikt terug op wat hij zei, hij vat zijn prediking samen. Hij hief in hoofdstuk 1 het kruis, hij stelde de Heere Jezus Christus, ja de Zoon van God in Zijn hemelhoge positie voor. Hij raakte er zijn lezers mee. Geen behoud en redding zonder Hem. Gepreekt om in Hem te geloven en daarin te volharden. Het gepredikte Woord is een kwestie van horen en luisteren! Verantwoording geven van wat gehoord is. Daarbij blijft de briefschrijver niet buiten schot, hij betrekt er zichzelf bij. Hij is met de lezers verbonden zoals uit de meervoudsvorm ‘wij’ warm en betrokken blijkt, hij is één met hen: daarom moeten wij ons te meer houden aan… Jawel en zeker, wij! U en ik, wij met elkaar hebben de boodschap gekregen, de preek heeft zich tot een ieder van ons persoonlijk gericht. Het is tot ons gesproken opdat wij horen! ’t Is zaak om aandacht aan de gehoorde prediking te schenken. Daaraan vast te houden. Ja, de apostel doet er bij wijze van spreken een tandje bij: te meer… Méér dan gewoon moet de boodschap vastgeklemd worden, dus laat ons de preek beethouden. Een andere omgang met de prediking van de apostel mag niet bestaan. Uit oogpunt van volkomen redding!

 

Niet doorvloeien

Wanneer de hoorders en lezers zich maar aan de verkondiging van het Evangelie zullen houden, gaan en varen ze veilig. Dan zullen ze niet doorvloeien, dan zal hun levensschip op stoom en op koers blijven. Dat gevaar is er: wie zich niet aan Hem blijft vasthouden, wie niet in Hem blijft, wie de preek niet aldoor ter harte neemt, die ‘vaart de veilige haven voorbij’ of die lijdt schipbreuk in het zicht van de haven. Een afschuwelijke mogelijkheid: niet volharden tot het einde, het zaad van het Woord vindt geen diepte van aarde, ’t is  voor even, voor een tijdje. Pas toch op, zegt de apostel, kijk toch uit! Houd het gehoorde toch stevig vast, graaf je in dat Woord al dieper in. Want wie aan het gehoorde niet de beoogde en gewilde aandacht schenkt, wie er niet de volle aandacht aan geeft, die raakt uit de Vaargeul. Die loopt stuk op een zandbank of een levensgevaarlijke rots. De voorgestelde bestemming en het beoogde doel haalt zo iemand niet. Een ieder die zich niet aan Hem vasthoudt loopt de veilige haven niet binnen. Het loopt verkeerd af. Het overkomt deze en gene van wie het geldt dat de verkondiging langs hem of haar heengaat. Hij of zij duikt niet in dat Woord, maar kijkt toe en laat het ‘voorbijgaan’. Daarom: neemt de prediking van Jezus de Christus bloedernstig, laten we ons erdoor gezeggen, omklemmen we Zijn Woord dat zeer vast is en waarmee de Heilige Geest als Loods de veilige en heilige Haven binnentrekt en binnensleept.